எண்ண அலைகள்

"கௌசல்யா சுப்ரஜா ராம பூர்வா..."_ டி.வி.யில்  சுப்ரபாதம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. குளித்து முடித்து பூஜையறையில் விளைக்கை ஏற்றிய சிவகாமி அப்போது தான் இறக்கிய டிகாக்ஷனில் சர்க்கரை குறைவாக இரண்டு காபி கலந்து எடுத்துவந்து ஹாலில் அமர்ந்திருந்த கணவர் சபேசனிடம் ஒன்றைக் கொடுத்து விட்டு தான் ஒன்றை கையில் வைத்துக் கொண்டு அமர்ந்தாள். காபி நன்றாக இருந்தாலும் கடமைக்கு குடிப்பது  போல் தான் இருந்தது. இருவரும் ஏதும் பேசவில்லை! 'பேச என்ன மீதி இருக்கிறது?'_ என்ற  எண்ணம் மனதில் ஓடியது. நித்யாவின் அறையைப் பார்த்தனர்.இருட்டாக இருந்தது.இன்னும் அவள் எழுந்திருக்கவில்லை. பொழுது விடிந்ததும் எழுந்து குளித்து முடித்து சாப்பிட்டு காரில் ஆபீஸ் கிளம்புவாள்.திரும்பி வர இரவு 8 மணிக்கு மேல் ஆகிவிடும். 'நித்யாவுக்கு  வாழ்க்கை விடியுமா?அல்லது இப்படியே போய்விடுமா?நமக்குப் பின் யார் துணை?' இருவர் மனதிலும் ஒரே எண்ணம் தான் தோன்றியது. பெருமூச்சு மட்டும் தான் வந்தது.கண்ணீர் வறண்டு போய் இரண்டு வருடங்கள் ஆகிவிட்டது! 'எத்தனை பணமும் படிப்பும் இருந்தும் என்ன?மூன்று வருஷமாக என்ன முயன்றும் குழந்தை பிறக்காததை க...

நடேசன் 5 மணியாக இன்னும் எத்தனை நிமிடம் என்று செல்போனில் பார்த்தார். 10 நிமிடம் இருந்தது. 'அதற்குள் பார்க்குக்கு போகமுடியுமா?' "யோவ் பெர்சு!ரோட்ல நடக்கும்போது கவனமா இருக்கணும்! செல்போன்லாம் பார்க்க கூடாது!" வேகமாக அவரைத் தாண்டி நடந்து சென்றவன் சொல்லிக்கொண்டே போனான்.   பேங்கில் தன் கீழ் 50 பேர் வேலை செய்த  நாட்கள் மனதில் ஓடியது.... 'வயதாகிவிட்டால் உடல் மட்டுமல்ல மனமும் தளர்ந்து விடுகிறது!' 'எப்படி சிலர் வயதானாலும் சிரித்த முகமாகவே இருக்கிறார்கள்?அவர்களுக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லையா?'_ என்று  பார்க்கில் தினமும் பார்க்கும் சிலரைப் பற்றி எண்ணம் ஓடியது. 'அவர்கள் செய்ய எண்ணியதை யெல்லாம் செய்து முடித்துவிட்டார்களா?அல்லது 'இது தான் வாழ்க்கை' என்று புரிந்துகொண்டார்களா? 'கண்ணன் வந்துவிட்டு இருப்பாரா?' என்று எண்ணும்போதே பார்க் வந்துவிட்டது! பார்க் பெரிதாக இருந்தாலும் கூட்டம் அதிகமில்லை!கண்களைச் சுழலவிட்டுப் பார்த்தார்_ கண்ணன் இன்னும்  வரவில்லை! செல்போன் ஒலித்தது_பார்வதி தான். "ஏன்னா!பத்திரமா போய்ச் சேர்ந்தேளா?" "நானே இப்போ உன...