Posts

Showing posts from June, 2021

கண்ணும் கண்ணும்

"கண்மணியே காதல் என்பது கற்பனையோ,காவியமோ,கண்வரைந்த ஓவியமோ..." டி.வி.யில் ஓடிக்கொண்டிருந்த பாட்டைச்  சலனம் ஏதுமின்றிக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான் சுரேஷ். காதல் என்பது கற்பனை தான் என்று தோன்றியது. 'இல்லாவிட்டால் காற்றில் கரைந்து போகும் மேகம் போல் காதல் எப்படிக் கரைந்து  போகும்?' எண்ணம் எழுந்ததும் தன்னையறியாமல் பெருமூச்சு எழுந்தது.கண்ணில் நீர் எட்டிப் பார்த்தது.அழுது அழுது அதுவும் தீர்ந்து விட்டது. 'வாழ்க்கை ஆரம்பிக்கும் முன்னாலேயே திசை தெரியாத காட்டில் தனியாகத் தன்னை நிறுத்திவிட்டதை உணர்ந்தான். செல்ஃபோன் அடித்ததில் நினைவு கலைந்தது. வழக்கம் போல ரேவதியின் அம்மா தான். "மாப்பிள்ளை.ரேவதி எங்காத்துக்கு வந்து ரெண்டு வருஷத்துக்கு மேல ஆயிடுத்து.நானும் இவரும் எவ்வளவோ சொல்லிப் பார்த்துட்டோம்.உங்களோட சேரமாட்டேன்னு பிடிவாதமா இருக்கா.என்ன காரணம்னு கேட்டாலும் சொல்லமாட்டேன்றா.அவதானே ஒத்தைக்கால்லே நின்னு பிடிவாதமா உங்களைப் பண்ணின்டா? தங்கையிடமாவது சொல்வான்னு தேவகியும் தனியா கேட்டுப் பார்த்துட்டா.என்ன காரணம்னு எங்களுக்குத் தெரியலை."  "எனக்கே தெரியாத காரணம் உங்களுக்கு எப்படி...

விதியும் மதியும்

"ஜானு! வாழ்க்கை நம் மதியின் படி நடக்கறதா இல்லை விதிப்படி நடக்கறதா?" "உங்களுக்கு மதியின் படி நடக்கறது.எங்களுக்கு விதியின் படி நடக்கறது" "புரியலையே!" "மதின்னா அழகுன்னு கூட ஒரு பொருள் இருக்கு தெரியுமா?" "அதனால?" "நீங்க என் அழகைப் பார்த்துக் என்னைக் கல்யாணம் பண்ணின்டேள்.என் தலைவிதிப்படி நான் உங்களைக் கல்யாணம் பண்ணின்டு திண்டாடறேன்." " அப்பா! இன்னும் உங்க கல்யாணத்தைப் பத்தியே பேசிண்டிருக்கணுமா? விஜிக்கு வயசு 25 முடிஞ்சுடுத்து" என்றான் சீனு. "அந்த வயசுல உங்கம்மாக்கு நீ பொறந்தாச்சுடா." "நீங்க அவசர குடுக்கை.நான் என்ன பண்றது?எங்காத்துல என்னை அடக்கமாவே வளர்த்துட்டா." "அம்மா!மறுபடியும் உங்க புராணம் தானா?" "முதல்ல அவளுக்குச் சமைக்கக் கத்துக் குடுக்கணும்டா சீனு.நானும் எவ்வளவோ சொல்லிப்பார்த்தாச்சு.கத்துண்டா தானே." "ஜானு! கல்யாணம் பண்றதுக்கு முக்கியமா தெரிய வேண்டியது 'மையல்'.அப்புறம் தான் சமையல்." "உங்க புத்தி எங்கே போகும்." "அப்பா! நீங்க ரெண்டு பேரும் இப்படிய...

அன்பு

ராமச்சந்திரன் விழித்துக் கொண்டார்.வெளியில் பார்த்தார்.விடிய ஆரம்பித்திருந்தது.சற்று  நேரம் படுக்கையிலேயே   உட்கார்ந்து இருந்தார்.எழுந்து என்ன செய்யப் போகிறோம் என்ற எண்ணம் தோன்றியது. எழுபது வருடங்கள் ஓட்டியதே ஆயாசமாக இருந்தது.உடல் தளர்ந்து  விட்டது உடம்புக்கு எந்த வியாதி இருந்தாலும் மனது மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் வாழ்க்கை ரசிக்கும் என எண்ணினார். ரங்கன் பத்து நாட்களாக  ஒரு போன் கூடப் பண்ணவில்லை.உள்ளூரில் இருந்தும் பார்க்க கூட வரவில்லை.கேட்டால் ஐ. டி. கம்பெனி வேலை என்றால் அப்படித்தான் என சொல்வான்.அதனால் தானே ஆபீஸ் பக்கத்தில் வீடு வாங்கிப் போய்விட்டான்.போதாதென்று மாட்டுப் பெண்ணிற்கும் ஐ.டி.யில் வேலை.பேரக்குழந்தைகளைப் பார்த்துக் கொண்டே அவர்களுடன் இருக்கலாம்.நாம் கட்டின வீட்டை விட்டு நகர நமக்கு மனம் வரவில்லையே.ஒன்று இருந்தால் இன்னொன்று இருக்காது என்பது தான் வாழ்க்கையா? பக்கத்தில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் மனைவி லட்சுமியைப் பார்த்தார்.ஆறுதலாக இருந்தது. பெண்களுக்கு எத்தனை வயதானாலும்  சமையல் உட்பட வீட்டைப் பார்த்துக் கொள்ளும் பொறுப்பு முடிவதில்லை. தனக்கு காலையில் வாக்கிங் போக...

உறவு

கல்யாணி ,உன் அண்ணா வந்திருக்கான் பார். கிருஷ்ணனை  கொஞ்ச தூரத்தில் பார்த்ததுமே சொன்னார் சந்துரு. நான் எப்பவுமே அரிசி ஜாஸ்தியா தான் வைப்பேன்.திடீல்னு யாராவது வந்தா சாப்பிட வேண்டாமா?அது இருக்கட்டும்.என் அண்ணா வந்தா என்னை விட உங்களுக்கு தானே குஷி?நீங்க பேசாத விஷயம் உண்டா? சட்டென்று மௌனமானாள் கல்யாணி.அவள் மனம் கனத்தது.முப்பது வருடத்திற்கு முன் நடந்தது ஆனாலும் நேற்று நடந்தது போல் தான் இருந்தது கிருஷ்ணன் கல்யாணம்.சில நிகழ்ச்சிகள் எப்படி மனதின் அடியில் நதி போல் எப்போதும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கின்றன? அவளுடன் படித்த ராதாவை எப்படி மறக்க முடியும்?எத்தனை அழகு!என்ன அறிவு!எவ்வளவு அன்பான சினேகிதி! அவள் அடிக்கடி தன்னைப் பார்க்க வந்தபோது அண்ணா பார்த்து மயங்கியதில் வியப்பு ஏது? அழகில் மயங்காதவர் யார்?  கல்யாணத்திற்கு பிறகு அவனை எல்லோரும் ராதா கிருஷ்ணன் என கேலி செய்தது இப்போதும் காதில் ஒலித்தது. கல்யாணி பெருமூச்சு விட்டாள்.விதியை யாரும் வெல்ல முடியாது என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது கல்யாணி சுய நினைவுக்கு வந்தாள். ஏன்னா,அலை ஓசை நாவல் படிச்சுட்டேளா?அண்ணா கிட்ட திருப்பி குடுக்கணுமே? ஏற்கனவே நடிச்சது தான்.இருந்தா...

அடகு

காலைக் கதிரவன் எட்டிப் பார்க்க இன்னும் சில நிமிடங்களே இருந்தன . காக்கைகள் கரைந்து பறந்து சென்று கொண்டிருந்தன. ஜன்னல் ஓரத்தை தொடும் மரக்கிளையில் ஒரு அணில் பாலாவை எட்டிப் பார்த்தது.எங்கோ குயில்கள் இரண்டு தொடர்ந்து கூவிக் கொண்டே இருந்தன.ஏதோ வீட்டில் இருந்து சுப்ரபாதம் இசைப்பது கேட்டது .அப்போது தான் மலர்ந்த பூக்களின் அருமையான வாசம் மனதை என்னமோ செய்தது. படுக்கையில் படுத்திருந்த பாலா இவை அத்தனையும் கவனித்தான்.இவையெல்லாம் எத்தனை ஆயிரம் வருஷங்களாக நடந்துகொண்டு இருக்கின்றன! இதை எத்தனை பேர் அனுபவிக்கிறார்கள் என்ற கேள்வி எழுந்தது. சுரேஷ்!ஆறாகப் போறது   எழந்திருடா!காலேஜ் பஸ் கரெக்டா வந்துடும்.இப்போ எழுந்தா தான் சரியா இருக்கும்.தினமும் எழுப்ப வேண்டிய இருக்கு.இன்னிக்கு கேம்ஸ் இண்டர்வியூன்னு சொன்னியே!_மனைவி பாரதி  ஏதோ பரபரப்பாக வேலை செய்தபடி சொன்னதைக் கேட்ட பாலா தானும் ஏழுந்தான்_தனக்கு அழைப்பு வருவதற்குள். பல் தேய்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது தன்னையும் இதே போல் அம்மா எழுப்பியது மனதில் வந்து சென்றது. அதே வேகத்தில் வாழ்க்கையில் ஓடி வேலை தேடித் திருமணமும் ஆகி இதோ இன்னும் அதே பரபரப்போடு ஓடிக் கொணா...

ஆனந்தம்

"ஏன்னா.! மணி ஏழாகப் போறது.உங்க ஃப்ரண்ட் இன்னும் வரலையே உங்களோட 'வாக்கிங் ' போறதுக்கு ? வயசான காலத்துல நீங்க தனியா போனா எனக்கு வேலை ஓடாது. "பாகி ! நான் நன்னா தான் இருக்கேன்.நீயா கற்பனை பண்ணின்டு ஏன் அவஸ்தைப் படறே! நீயும் பார்க்க நன்னா தான் இருக்கே! " "வழியாதேள்.பசங்களுக்குக் கல்யாணம் பண்ணி அனுப்பிட்டதால இப்போ உங்களுக்கு மறுபடியும் தனிக்குடித்தனமாக்கும்.அது கிடக்கட்டும்.அவர் ஏதோ வீடு மாறிட்டதா சொன்னேளே ! அதனால 'லேட்' ஆறதோ ?உங்களுக்கு நாழியாறதே ! 'செகண்ட் டோஸ் ' கலந்துடவா ? " "வெயிட் பண்ணு .வழக்கம் போல அவனோட சேர்ந்து சாப்பிடறேன்.வந்துடுவான்.அவன் 'வாக்கிங் ' போகவா வரான்? நீ போடற காபிய சாப்பிடறதுக்கல்லவா வரான்? " "இப்படிச் சொல்லியே காரியம் சாதிச்சுண்டுடறேள்." என்று சொன்னாலும் பாகீரதிக்கு உள்ளூர மகிழ்ச்சி தான்.எந்த வயதானாலும் பாராட்டை விரும்பாதவர் யார் ? இருபது வருடங்களாகப் பாடிக் "கை தட்டல்" வாங்கினாலும் அன்றைய கச்சேரிக்கு 'அப்ளாஸ்' எப்படின்னு தானே பார்க்கிறார் பாடுபவர். சுந்தா வாசலுக்கு வந்து   ப...

இணைப்பு

" இந்த டவலை யார் இங்க உலர்த்தினது ? " " நாம ரெண்டு பேர் தானே இருக்கோம்.நீ உலர்த்தலேன்னா நான் தான் உலர்த்தியிருக்கணும்." " வழக்கமா அங்க தானே உலர்த்துவீங்க ? " " அப்போ அங்க வெயில் வந்தது.இப்போ இங்க வறது.வழக்கமா பண்றதுன்றதை விட அர்த்தம் புரிஞ்சிண்டு சரியா பண்றது தான் முக்கியம்." " உங்களுக்கென்ன அப்பப்போ காபியக் குடிச்சிட்டு தெம்பா பேசறேள்." " உன்னை யார் பட்டினி கிடக்கச் சொன்னா?'வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே 'ன்னு கேள்விப்பட்டதில்லையா ? "  "ஆரம்பிச்சுட்டேளா ?"_ என்று கேட்கும் போதே 'காலிங் பெல் ' அடித்தது. கதவைத் திறந்தார் ரங்கநாதன். " ரங்கா ! எப்படியிருக்கே? " வாப்பா சீனு ! எல்லாரும் சௌக்யமா? முன்னேல்லாம் அடிக்கடி வருவே.இப்ப ஆளையே பார்க்க முடியலை.உட்கார்.ரம்யா சீனுவுக்கு காபி கொண்டா." " வாங்கோ ! "_ சொல்லிக் கொண்டே காபியைக் கொடுத்தாள். காபியை வாங்கிக் கொண்ட சீனு " பையன் கல்யாண விஷயமா அலைஞ்சிண்டு இருக்கேன்.வயசு 30க்கு மேல ஆயிடுத்து.இப்ப தான் பொண்ணு  கிடைக்கறதே கஷ்டமா இருக்கே.போறாத்துக்கு...

கவலை

சாரு ! ஏன் எப்பப்  பார்த்தாலும் ஏதோ யோசனையாவே இருக்கே ? காய் வேற நறுக்கிண்டு இருக்கே.கையில பட்டுடப் போறது." "கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி நானும் சிட்டுக்குருவி மாதிரி உற்சாகமா தான்  இருந்தேன்." " போச்சுடா! கார்த்தாலயே அர்ச்சனைய ஆரம்பிச்சுடாதே.ரிடையர் ஆன பின்னாலாவது கொஞ்சம் 'ஹாய்யா' இருக்கலாம்னு பார்க்கறேன்.இது வரைக்கும் தான் பசங்க படிப்பு ,கல்யாணம் னு நாம் ஓடிண்டே இருந்துட்டோமே !உண்மையில பார்த்தா இப்போ தான் வாழ்க்கைய நிதானமா எந்தக்  கவலையும் இல்லாம 'என்ஜாய் ' பண்ணலாம்னு தோணறது.நாம தான் எல்லாக் கடமைகளும் முடிச்சாச்சே.அப்புறம் என்ன கவலை?" "ஏதோ கவலை.விடுங்கோ." " எனக்குத் தெரியாதாக்கும்.சின்ன வயசுல பசங்க சரியா படிக்கணுமேன்னு கவலைப்பட்டே.ஆனா நீயேதான்  அவா மூணுபேருக்கும் தினமும் சாயங்காலம் பொறுமையா உட்கார்ந்து எல்லாம் சொல்லிக் கொடுத்து "ஃபௌண்டேஷன் " பலமா போட்டே.அவாளும் ப்ரமாதமா படிச்சு நல்ல வேலையிலயும் சேர்ந்துட்டா.அப்புறம் அவாளுக்கு நல்ல இடத்துல கல்யாணம் ஆகணும்னு கவலைப்பட்டே.நீ  தினமும் பண்ற பூஜையால அதுவும் நடந்துடுத்து.முத ரெண்டு...

ஈர்ப்பு

"கார்த்தால ஏன் இப்படிக் குட்டிபோட்ட பூனை மாதிரி குறுக்கும் நெடுக்குமா அலைஞ்சிண்டிருக்கேள்? பேப்பர் இன்னும் வரலையா? " "இந்து ! உனக்குத் தான் என்னப் பத்தி எல்லாம் தெரிஞ்சிருக்கே.அடுத்து நான் எதைப் பத்தி நினைக்கப் போறேன்னு கூட எனக்கு முன்னாடி உனக்கு எப்படித் தெரியறது ?" "நாப்பது வருஷம் கூட வாழ்ந்துட்டு இது கூடத் தெரியலைன்னா எப்படி?" "ஆனா அதே மாதிரி எனக்குத் தெரியமாட்டேன்றதே? " " உங்க நினைப்பு எப்பப் பார்த்தாலும் ராசி பலன் மேலயே இருக்கு.மத்தது எல்லாம் எப்படிக் கண்ணுக்குப் படும் ? எதைத் தேடறோமோ அதுதான் கிடைக்கும்னு பெரியவா சொல்லியிருக்காளே! யத் பாவம் தத் பவதி ! " "உன்கிட்ட பேசி ஜெயிக்க முடியுமா? அது சரி.ஜாதகம் ஜோசியம் இதெல்லாம் பொய்யின்னு சொல்றியா? " "அதெப்படி? எனக்கு உங்களோட மல்லுக்கட்டணும்னு எழுதி வச்சிருக்கே? " " வீடு வாசல் பேரன் பேத்தின்னு வாழ்க்கை நன்னாதானே போயிண்டிருக்கு? இந்த வயசிலும் நான் முதல்ல போஸ்டாபீஸ்ல உங்கிட்ட பேனா இரவல் வாங்கினப்போ எப்படி இருந்தியோ அப்படியே தான் என் கண்ணுக்குத் தெரியறே." " எப...

துறவு

ஜுப்பாவும் ஜோல்னா பையுமாக(தனியாக)அலைபவர்களைக் கண்டால் சுந்தரேசனுக்குப் பொறாமையாக இருக்கும். அவர்கள் சுதந்திரமாக இருப்பதாகத் தோன்றியது.கல்யாணம் ஆனவர்கள் எப்படிச் சுதந்திரமாக இருக்க முடியும் என்ற கேள்வியும் உடனே எழுந்தது. ஜோல்னா பை இளைஞர்கள் கல்யாணம் வேண்டாம் என்ற முடிவுக்கு வந்தவர்கள்.வயசான ஜோல்னா பை காரர்கள் கடைமையை முடித்து(?) விட்டவர்கள் என்ற முடிவுக்கு வந்தார். அன்று எப்படியும் ரெண்டு செட்(மாற்றிப் போட்டுக்கணுமே)தனக்கும் வாங்கிவிடுவது எனத் தீர்மானித்தார். மீனாட்சி என்ன சொல்வாளோ? ஒன்றும் சொல்ல மாட்டாள். ரிடையர் ஆனதில் இருந்து அவள் தானே நம்மை  நிறைய உபன்யாசம் கேக்கணும்,நிறைய படிக்கணும்(குமுதம்,விகடன்னு நினைச்சுட்டோம்!)அப்படின்னு சொல்லிட்டு இருக்கா.கடமை எல்லாம் தான் முடிச்சாச்சே! காலிங் பெல் அடித்தது. கதவைத் திறந்ததும் உடன் பணியாற்றிய பரசுராமன் நுழைந்தார். அவருக்கு காபி தரும்போது மீனு நமக்கும் தருவாள்.உற்சாகம் ஏற்பட்ட உடனே வடிந்து விட்டது_(இந்த காபியை விட முடியலையே!) வா பரசு! உட்கார்.காபி சாப்டுட்டு உபன்யாசத் துக்கு கிளம்பலாம். இன்னிக்கு ஏழு மணிக்கு தான்,என்றார் பரசு.அவர் போகாத உபன...